نور ماه

داریوش در سال 521 قبل از میلاد فرمان داد : من عدالت را دوست دارم ، از گناه متنفرم و از ظلم طبقات بالا به طبقات پایین اجتماع خشنود نیستم

دلم درحصار ناآرامیهای شهر خاموشیها غریب مانده است

دستانی کو تا قفس بگشاید

و رها کند این جان خسته از سیاهی را؟

سکوت فریادی مانده در گلو است

که فقط تارهای وجودیم را در بند کشیده است

هر چند که گاهی همین سکوت

رساتر از هر فریادی می شود برای گوش های گران

دستانم خالی است

نگاهم سرد و بی روح

و دل در تمنای رسیدن به اوج نگاهی که

از فراسوی آسمانها مرا بیصبرانه می نگرد

و تفاوت در همین نوع نگاه است

نوشته شده در ۱۳۸۸/۱٢/٢ساعت ٩:۳۱ ‎ب.ظ توسط نور پنهان ماه نظرات () |


Design By : Night Skin